Don’t overthink it.

Vaak wil ik dat ik een duidelijk doel voor ogen heb. Dat ik weet hoe ik daar kom, wat ik moet doen en wat de beloning is. Het is makkelijk jezelf voor de gek te houden en te zeggen ‘dit wil ik’. Maar het is moeilijk dat ook echt zo te voelen.

Mijn ervaring is dat veel zaken een proces zijn. Zoals zoveel dat is. Het is niet mogelijk om op dag X op te staan en te zeggen: ‘ik ga voor route Y’. Het is niet mogelijk om eens een keer goed na te denken en dan te zeggen dit wordt mijn doel in het leven. Sommige mensen doen het, dat klopt. Maar dat wil niet zeggen dat het ook een echte mogelijkheid is.

Als je onzeker bent over een bepaalde eigenschap maar in werkelijkheid niet verschilt met anderen, zit dit verschil slechts in je hoofd. Het is een subjectieve aanname. Maar pak je die aanname op, spreek je hem uit en herhaal je hem, dan zal het vanzelf werkelijkheid worden. Omdat de wereld om je heen zich zo zal vormen dat je behandeld wordt alsof je iets niet kan. Omdat je dat zelf overal in gaat zien en je er naar gaat gedragen. Het is een self fulfilling prophecy.

Zeg jij op dag X: ‘ik ga voor route Y’, dan kan dat. En spreek je het uit en blijf je het herhalen, dan wordt het wellicht werkelijkheid. Je kan alle stappen volgen om daar te komen, maar voel je dat ook?

Ik zou graag willen dat ik het kon maar ik ben er te eerlijk voor. Het is niet mogelijk om zomaar je doel aan te wijzen. En dat klopt ook met wat ik doe en probeer. De dingen die ik op een dag besloten heb, blijven vaak niet voor lange tijd hangen, hoe graag ik het ook wil. Maar dingen waarin ik succesvol ben geweest kwamen vaak voort uit een proces of situaties die op mijn pad kwamen. Toch probeer ik het telkens te sturen.

Deze zomer liep ik rond in Lissabon, geweldige stad overigens, en het gevoel iets te moeten doen was daarbij niet afwezig. Dat is altijd iets wat in mijn achterhoofd zit. Misschien ook goed want zo houd je je ogen open voor eventuele kansen. Maar het kan ook destructief werken omdat je dus de eerder genoemde geforceerde houding aan gaat nemen. In een van de souvenirshops lag een t-shirt met daarop in grote letters ‘don’t overthink it’. Toevallig, dacht ik, maar een dag later op een agenda ook: ‘don’t overthink it’. Ik had de oorspronkelijke versie van dit stuk toen net gepost. Of dat wel of geen toeval is, is een hele andere discussie. Maar de wake-up call was duidelijk. Het werkt niet om jezelf tot het uiterste te drijven zonder resultaat. Het werkt niet om ergens heel lang over na te denken, dan een route te kiezen en maar vol te houden dat dat het is, zonder enig gevoel van overtuiging.

Dat veel mensen dat niet accepteren is logisch want het brengt een bepaalde afhankelijkheid met zich mee, je zult moeten wachten tot er een ‘hit’ is. En daarom kiezen we massaal voor studies, cursussen en banen waar we uiteindelijk toch niet mee door zullen gaan. Want het proces wint altijd van de geforceerde keuzes. Want het proces is een kans die op je pad komt en die je pakt omdat je voelt dat het goed is (‘hit’). En een gekozen route Y is een gok op diezelfde ‘hit’. Gokken is volgens mijn ouders dom, maar studeren is slim.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *